Αρχίζουν τα δύσκολα για την ΕΚΤ - Η νέα μάχη των τραπεζών για τα private markets - Η τεχνολογία πληρώνει μέρος του λογαριασμού της ναυτιλίας

Αρχίζουν τα δύσκολα για την ΕΚΤ

Με τη χθεσινή αύξηση επιτοκίων, η ΕΚΤ έφερε το επιτόκιο καταθέσεων στο 2,5%, δηλαδή στο άνω άκρο της «ουδέτερης» ζώνης. Πρόκειται για το επίπεδο στο οποίο η νομισματική πολιτική θεωρητικά ούτε ενισχύει ούτε περιορίζει την οικονομία. Από εδώ και πέρα όμως, οι επόμενες αποφάσεις θα είναι πολύ δυσκολότερες.

Η άνοδος του πετρελαίου κρατά τον πληθωρισμό πάνω από τον στόχο, αλλά οι δευτερογενείς επιπτώσεις στις υπηρεσίες, στον δομικό πληθωρισμό και στις προσδοκίες παραμένουν περιορισμένες. Την ίδια ώρα, η ανάπτυξη είναι αδύναμη, οι αποδόσεις των ομολόγων ανεβαίνουν και τα δημόσια οικονομικά πιέζονται.

Έτσι, κάθε νέα αύξηση από εδώ και πέρα θα αποτελεί συνειδητή επιλογή περιοριστικής πολιτικής, με στόχο να επιβραδύνει τη ζήτηση. Αν το πετρέλαιο υποχωρήσει, τα πράγματα θα είναι πιο απλά. Αν όχι, η ΕΚΤ θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, διότι είτε θα αυξήσει ξανά τα επιτόκια, αναλαμβάνοντας μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη, είτε θα περιμένει, διακινδυνεύοντας την αξιοπιστία της.

Μάχη κορυφαίων asset managers για τραπεζικό «στασίδι»

Για αρκετό καιρό, τα private markets έμοιαζαν περισσότερο με υπόθεση των μεγάλων θεσμικών παρά με προϊόν που θα μπορούσε να βρει θέση στο εγχώριο private. Αυτό φαίνεται να αλλάζει. Και μάλιστα με ταχύτητα.

Η συνεργασία της Πειραιώς με την Apollo και η διάθεση των ELTIF της στην Ελλάδα είναι η πιο πρόσφατη εξέλιξη σε αυτή τη διαδρομή. Είχε προηγηθεί η Eurobank, αρχικά με την Eurizon το 2024 και στη συνέχεια, τον Μάιο του 2025, με την JPMorgan Asset Management και τη διάθεση του JPMorgan Multi-Alternatives ELTIF.

Και η ακολουθία έχει μεγαλύτερη σημασία από κάθε επιμέρους συμφωνία. Γιατί όταν στην ίδια αγορά εμφανίζονται διαδοχικά ονόματα όπως η Eurizon, η JPMorgan και τώρα η Apollo, κάτι περισσότερο από την προϊοντική γκάμα των τραπεζών αλλάζει.

Η Eurobank είχε κάνει ήδη από τον Ιούλιο του 2024 το άνοιγμα προς την Eurizon AM, την εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων του ομίλου Intesa, με στόχο την είσοδο προϊόντων της στην ελληνική αγορά και τη διεύρυνση των επενδυτικών λύσεων για τους πελάτες της. Τον Μάιο του 2025 έκανε ένα ακόμη πιο καθαρό βήμα, καθώς έγινε η πρώτη ελληνική τράπεζα που διέθεσε σε πελάτες private banking το JPMorgan Multi-Alternatives ELTIF. Ένα προϊόν που έφερε πιο κοντά στους ιδιώτες επενδυτές κατηγορίες όπως private equity, private credit, ακίνητα, υποδομές, μεταφορές και ναυτιλία, οι οποίες μέχρι τότε βρίσκονταν κυρίως στο πεδίο των θεσμικών.

Στην ίδια κατεύθυνση είχε κινηθεί και η Alpha Bank, με τη συνεργασία της με την Partners Group από τον Μάιο του 2024 και, στη συνέχεια, με τη Schroders Capital από τον Δεκέμβριο του 2025, ενισχύοντας αντίστοιχα την πρόσβαση των πελατών της σε λύσεις των private markets.

Τώρα είναι η σειρά της Πειραιώς να βάλει την Apollo στο κάδρο. Και κάπως έτσι, αυτό που ξεκίνησε ως άνοιγμα σε νέες επενδυτικές λύσεις εξελίσσεται σε κανονικό ανταγωνιστικό πεδίο.

Το στοίχημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος έχει το καλύτερο private. Είναι και ποιος μπορεί να προσφέρει στους ισχυρούς πελάτες του πρόσβαση στους μεγαλύτερους παίκτες των private markets. Και εκεί φαίνεται πως μόλις αρχίζει να ανοίγει η παρτίδα.

Παρκαρισμένα χρήματα

Η Revolut, με περισσότερους από 80 εκατομμύρια πελάτες παγκοσμίως, δημοσίευσε τον Ευρωπαϊκό Δείκτη Απώλειας Πλούτου, αναδεικνύοντας τις επιπτώσεις του πληθωρισμού και των χαμηλών επιτοκίων στις αποταμιεύσεις. Στην Ελλάδα, ο πληθωρισμός μειώνει την αγοραστική δύναμη 10.000 ευρώ κατά 290 ευρώ ετησίως, ενώ οι προθεσμιακές καταθέσεις, με μέσο επιτόκιο 1,85%, υπολείπονται του πληθωρισμού 2,90%. Παράλληλα, 120,9 δισ. ευρώ παραμένουν σε παθητικές τραπεζικές καταθέσεις.

Η Revolut υποστηρίζει ότι η επένδυση αυτών των κεφαλαίων σε διαφοροποιημένα προϊόντα θα μπορούσε να ενισχύσει την ανάπτυξη. Με βάση την απόδοση του MSCI Europe ETF, εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να διοχετεύονται 8,7 δισ. ευρώ ετησίως στην οικονομία, ενισχύοντας τις αποδόσεις των νοικοκυριών.

Αλλάζει πρόσωπο η τραπεζική

Η τραπεζική αλλάζει πρόσωπο και, όπως όλα δείχνουν, στο μέλλον θα γίνεται ολοένα και λιγότερο αντιληπτή ως ξεχωριστή διαδικασία. Ο πελάτης δεν θα χρειάζεται να «πηγαίνει στην τράπεζα», καθώς οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες θα βρίσκονται εκεί όπου πραγματοποιείται μια αγορά ή προκύπτει ανάγκη χρηματοδότησης.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που υπόσχεται μεγαλύτερη ευκολία, αλλά ταυτόχρονα αλλάζει ριζικά τη σχέση πελάτη και τράπεζας. Το νέο μοντέλο, όπως το περιέγραψε ο Ιάκωβος Γιαννακλής της Eurobank στη ΔΕΘ, σηματοδοτεί μια τραπεζική περισσότερο ενσωματωμένη στην καθημερινότητα και λιγότερο «ορατή». Το ζητούμενο πλέον είναι αν αυτή η ευκολία θα συνοδευτεί και από περισσότερη διαφάνεια, ασφάλεια και πραγματικό όφελος για τον πελάτη.

Αβέβαιο μέλλον

Λύθηκαν τα φρένα στις τιμές του πετρελαίου που ξεπέρασαν τα 107 δολάρια το βαρέλι. Και αυτό μπορεί να απογειώνει στο ΧΑ τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα τις εταιρίες διύλισης. Ωστόσο παραμένει άγνωστο το πόσα ζητήματα μπορεί να δημιουργήσει στην πλειονότητα των εταιριών στο προσεχές μέλλον, ακόμα ακόμα και στις εταιρίες διύλισης αν μειωθεί η ζήτηση. Γιατί και ο πληθωρισμός θα φουσκώσει και τα επιτόκια θα ανέβουν και η ανάπτυξη θα φρενάρει.

Το κλίμα δεν είναι λοιπόν καθόλου καλό εκτός και αν βγει κανένας άσσος από το μανίκι στο Ουκρανικό μέτωπο όπου αναζητεί σανίδα σωτηρίας ο Τραμπ.

Άνοδος και αύξηση κεφαλαίου

Πάντως η Optima Bank έγραψε νέα υψηλά χθες και φαίνεται ότι υπάρχει προετοιμασία για αύξηση κεφαλαίου. Η τράπεζα συνεχίζει να αναπτύσσεται εντυπωσιακά και μπορεί να αποτελέσει καταλύτη εξελίξεων στον κλάδο στο προσεχές μέλλον.

Τα 58 εκατ. που «έσωσαν» τα scrubbers

Μια λεπτομέρεια από τη Γενική Συνέλευση της Attica Group δείχνει πόσο έχει αλλάξει η εξίσωση στην ακτοπλοΐα. Σύμφωνα με τη διοίκηση, μόνο στο πρώτο οκτάμηνο της χρονιάς το κόστος καυσίμων θα ήταν περίπου 58 εκατ. ευρώ υψηλότερο, εάν ο Όμιλος δεν είχε εγκαταστήσει scrubbers στα πλοία του. Και η επένδυση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία τώρα που το marine gasoil έχει ξεπεράσει τα 1.300 ευρώ τον τόνο.

Με δέκα πλοία ήδη εξοπλισμένα και στόχο περίπου το 75% της κατανάλωσης να καλύπτεται από πλοία με τη συγκεκριμένη τεχνολογία, στην Attica η πράσινη μετάβαση μπορεί να κοστίζει ακριβά, αλλά η τεχνολογία αρχίζει να πληρώνει μέρος του λογαριασμού.

Το πράσινο «καμπανάκι»

Το δεύτερο «καμπανάκι» από τη διοίκηση αφορά το ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό της πράσινης μετάβασης. Μόνο το 2025, το αυξημένο περιβαλλοντικό και κανονιστικό κόστος επιβάρυνε την Attica κατά περίπου 63 εκατ. ευρώ, με τον Παν. Δικαίο να επισημαίνει ότι η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» στην ακτοπλοΐα καταλήγει στην πράξη να αγγίζει την τσέπη του επιβάτη και ιδιαίτερα των νησιωτών.

Γι’ αυτό και ο κλάδος πιέζει για μηχανισμό αντιστάθμισης του πρόσθετου κόστους, με τη σχετική συμφωνία με το υπουργείο Ναυτιλίας να έχει κλείσει αλλά τις πληρωμές να αναμένονται.

Το «Ελ. Βενιζέλος» κοιτάζει πάνω από τα 40 εκατ. επιβάτες

Το ενδιαφέρον από την ενημέρωση των αναλυτών του ΔΑΑ δεν είναι μόνο ότι αλλάζει ο τρόπος υλοποίησης της επέκτασης. Ο Γιώργος Καλλιμασιάς άφησε σαφώς ανοιχτό το ενδεχόμενο το αεροδρόμιο να κινηθεί πέρα από τον στόχο των 40 εκατ. επιβατών, με την αξιολόγηση της πρόσθετης δυναμικότητας να ξεκινά άμεσα. Πόσο ψηλότερα μπορεί να πάει ο πήχης, προς το παρόν, παραμένει ανοιχτό.

Και μαζί με τη μεγαλύτερη επέκταση ανοίγει αναπόφευκτα και η συζήτηση για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Σε ερώτηση για ενδεχόμενη παράταση ή νέο πρόγραμμα scrip dividend, ο CEO του ΔΑΑ δεν έκλεισε την πόρτα, παραπέμποντας και στις δυνατότητες της Σύμβασης Παραχώρησης, αν και ξεκαθάρισε ότι είναι ακόμη νωρίς για αποφάσεις.